ԸՆՏԱՆԻՔՆԵՐՈՒ ՑԱՆԿԻՆ ՄԱՍ ԿԱԶՄԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ ՀԵՏԵՒԵԱԼ ՁԵՒԱԹՈՒՂԹԸ ԱՄԲՈՂՋԱՑՆԵԼ
Շաբթուայ Խօսքը
ՅԱՂԹԱԿԱՆ ՄՈՒՏՔԸ ԵՐՈՒՍԱՂԷՄ
Երբ անոնք Երիքովէն ելան, մեծ բազմութիւն անոր ետեւէն գնաց։ Ճամբուն քով երկու կոյր նստած էին. երբ լսեցին թէ Յիսուս կ՚անցնի, աղաղակեցին ու ըսին. «Ողորմէ մեզի, Տէ՛ր, Դաւիթի Որդի»։ Բազմութիւնը կը յանդիմանէր զանոնք, որ լռեն, բայց անոնք՝ ա՛լ աւելի կ՚աղաղակէին ու կ՚ըսէին. «Ողորմէ մեզի, Տէ՛ր, Դաւիթի Որդի»։ Յիսուս կանգ առնելով կանչեց զանոնք ու ըսաւ. «Ի՞նչ կ՚ուզէք որ ձեզի ընեմ»։ Ըսին անոր. «Տէ՛ր, աչքերնիս բաց»։ Յիսուս խղճալով անոնց աչքերուն դպաւ։ Շուտ մը անոնց աչքերը բացուեցան ու անոր ետեւէն գացին։
Երբ Երուսաղէմի մօտեցան ու եկան Բեթփագէ՝ դէպի Ձիթենեաց լեռը՝ այն ատեն Յիսուս իր աշակերտներէն երկուքը ղրկեց Եւ ըսաւ անոնց. «Գացէք այդ ձեր դիմացի գիւղը եւ հոն պիտի գտնէք կապուած էշ մը ու անոր հետ աւանակ մը. արձակեցէք զանոնք ու ինծի բերէք։ Եթէ մէկը ձեզի բան մը ըսէ, ըսէք թէ ‘Տէրոջը պէտք են’. եւ շուտ մը զանոնք պիտի ղրկէ»։ Այս բոլորը եղան, որպէս զի կատարուի մարգարէին խօսքը որ կ՚ըսէ. «Ըսէք Սիօնի աղջկան. ‘Ահա քու Թագաւորդ քեզի կու գայ, հեզ ու իշու վրայ հեծած եւ իշու ձագի, աւանակի, վրայ։ Աշակերտները գացին եւ ինչպէս Յիսուս իրենց պատուիրած էր՝ ըրին ու բերին էշն ու աւանակը, անոնց վրայ իրենց հանդերձները դրին ու նստաւ։ Ժողովուրդէն շատեր իրենց հանդերձները ճամբուն վրայ փռեցին եւ ուրիշներ ծառերէն ճիւղեր կը կտրէին ու ճամբուն վրայ կը տարածէին։ Ժողովուրդը առջեւէն ու ետեւէն կ՚երթար, կ՚աղաղակէին ու կ՚ըսէին. «Ովսա՛ննա, Որդի Դաւթի։ Օրհնեալ է ան որ Տէրոջը անունովը կու գայ. Ովսա՛ննա ի բարձունս»։
Երբ անիկա Երուսաղէմ մտաւ բոլոր քաղաքը շարժեցաւ ու ըսաւ. «Ո՞վ է աս»։ Շատեր ըսին. «Ասիկա Յիսուս Մարգարէն է Գալիլիայի Նազարէթէն»։
ՅԻՍՈՒՍ ՏԱՃԱՐ Կ՚ԵՐԹԱՅ
Յիսուս Աստուծոյ տաճարը մտաւ ու դուրս հանեց բոլոր անոնք, որոնք տաճարին մէջ կը ծախէին ու կը գնէին եւ ստակ փոխողներուն սեղաններն ու աղաւնի ծախողներուն աթոռները կործանեց. Եւ ըսաւ անոնց. «Գրուած է թէ ‘Իմ տունս աղօթքի տուն պիտի կոչուի’. բայց դուք ատիկա աւազակներու այր ըրիք»։
Տաճարին մէջ կոյրեր ու կաղեր եկան իրեն եւ ինք բժշկեց զանոնք։ Երբ քահանայապետներն ու դպիրները տեսան անոր ըրած հրաշքները եւ տղաքը որոնք տաճարին մէջ կ՚աղաղակէին ու կ՚ըսէին. «Ովսա՛ննա, Որդի Դաւթի», բարկացան Ու ըսին անոր. «Կը լսե՞ս ինչ կ՚ըսեն ատոնք»։ Յիսուս ըսաւ անոնց. «Այո՛, բնաւ չէ՞ք կարդացեր, թէ ‘Մանկանց ու կաթնկեր տղայոց բերնէն գովութիւն կատարեցիր’»։
Եւ թողուց զանոնք՝ քաղաքէն դուրս Բեթանիա գնաց ու գիշերը հոն կեցաւ։